Określenie formatu okapu z przepływem laminarnym wydaje się proste do momentu sfinalizowania zamówienia, ustalenia trasy mediów i uświadomienia sobie, że zamówiona jednostka nie może fizycznie zmieścić się w dostępnej głębokości pomieszczenia - lub, co gorsza, że wybrany kierunek przepływu powietrza aktywnie naraża operatorów na kontakt z obsługiwanym materiałem. Oba problemy są możliwe do uniknięcia, ale konsekwentnie pojawiają się z opóźnieniem, ponieważ decyzja o formacie jest traktowana jako preferencja produktu, a nie wybór konfiguracji wynikający z geometrii procesu, ograniczeń pomieszczenia i statusu zagrożenia. Granicą, która oddziela sprawną specyfikację od kosztownej modernizacji, jest zwykle jedna z trzech wczesnych kontroli: jak przepływ powietrza wpływa na narażenie operatora, czy ładunek produktu pasuje do ścieżki przepływu powietrza i czy pomieszczenie może faktycznie zaakceptować wybrany format. Czytelnicy, którzy przejdą przez te kontrole w kolejności, będą mieli jaśniejszą podstawę do zawężenia formatu, wczesnego sygnalizowania konfliktów ograniczeń i rozpoznawania, kiedy decyzja całkowicie wykracza poza kategorię okapów laminarnych.

Pytania selekcyjne, które wcześnie oddzielają formaty kapturów

Najbardziej istotną kwestią nie jest kierunek przepływu powietrza ani koszt - chodzi o to, czy w którymkolwiek momencie procesu obecne są niebezpieczne materiały. Jeśli tak, format poziomy jest dyskwalifikowany przed rozpoczęciem jakiegokolwiek innego porównania, ponieważ przepływ powietrza od tyłu do przodu kieruje wszelkie uwolnione cząsteczki w stronę strefy oddychania operatora. Ta granica nie jest preferencją; jest to dyskwalifikujący format, który sprawia, że dalsze porównanie poziomego z pionowym jest nieistotne dla tego procesu.

Po potwierdzeniu, że zagrożenie nie jest niebezpieczne, różnica w kosztach między jednostkami poziomymi i pionowymi staje się uzasadnionym czynnikiem decydującym o zakupie. Okapy poziome mają zazwyczaj niższą cenę, co może wpływać na decyzję o formacie w projektach o ograniczonym budżecie, w których zastosowanie rzeczywiście pasuje - zadania w pomieszczeniach czystych bez cząstek, sterylny montaż instrumentów lub prace elektroniczne, w których materiały nie stwarzają ryzyka wdychania. Używanie kosztów jako głównego czynnika przed potwierdzeniem statusu zagrożenia jest jednak wzorcem błędu, który powoduje najtrudniejsze późniejsze korekty.

Wczesny etap jest również miejscem, w którym należy zablokować typ środowiska. Okapy poziome nadają się tylko do pomieszczeń czystych; nie są one zaprojektowane do kompensacji obciążenia cząstkami stałymi z otoczenia. Specyfikacja, która zakłada, że jednostka pozioma będzie działać odpowiednio w niesklasyfikowanej przestrzeni, ponieważ generuje laminarny przepływ powietrza wewnątrz, rozczaruje w każdym realistycznym audycie zanieczyszczenia.

Błędne określenie statusu zagrożenia na tym etapie nie skutkuje niewielką luką w specyfikacji - skutkuje to koniecznością całkowitej wymiany urządzenia, ponieważ żadna modyfikacja w terenie nie przekształca okapu laminarnego w urządzenie hermetyzujące.

Ścieżki przepływu powietrza, które zmieniają zasięg operatora i ochronę pierwszego przejścia

Kierunek przepływu powietrza determinuje technikę pracy, a nie tylko mechanikę przepływu powietrza. To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ kupujący, którzy oceniają poziome i pionowe okapy głównie na podstawie ich klasy filtracji lub prędkości, często nie doceniają, jak bardzo ścieżka przepływu powietrza kontroluje, gdzie należy umieścić ręce i co się dzieje, gdy umieszczenie przesuwa się podczas rutynowego załadunku.

W jednostce poziomej filtr HEPA znajduje się na tylnej ścianie i przepycha czyste powietrze od tyłu do przodu po powierzchni roboczej. Produkt umieszczony blisko powierzchni filtra - przed rękami operatora - otrzymuje pierwszy, najmniej turbulentny przepływ przefiltrowanego powietrza. Narzuca to ścisłą dyscyplinę praktyczną: ręce muszą znajdować się tak daleko za filtrem, jak pozwala na to zadanie. Gdy operator sięga obok produktu lub umieszcza dodatkowy element między powierzchnią filtra a próbką pierwotną, element ten zasłania produkt przed przepływem czystego powietrza i wprowadza ścieżkę zanieczyszczenia. Ścieżka przepływu powietrza dobrze chroni produkt, gdy umieszczenie dłoni jest kontrolowane; nie chroni operatora, ponieważ wszelkie cząsteczki generowane na powierzchni roboczej przemieszczają się bezpośrednio w kierunku strefy oddychania. Jest to prawdopodobny wzorzec ryzyka dla niektórych zadań, a nie gwarantowane zdarzenie zanieczyszczenia w każdym użyciu, ale jest wystarczająco spójny, aby traktować go jako ograniczenie projektowe, a nie przypomnienie proceduralne.

Okapy pionowe wprowadzają inny zestaw wymagań dotyczących ułożenia rąk. Skierowany w dół strumień powietrza z zamontowanego na suficie filtra uderza w powierzchnię roboczą i wydostaje się przez szczeliny na dole i z tyłu. Ta ścieżka wylotowa zmniejsza ryzyko wdychania w porównaniu do poziomego zamiatania i obsługuje wysokie lub nieporęczne ładunki, które całkowicie blokowałyby poziomy przepływ powietrza. Tryb awarii specyficzny dla formatu pionowego jest mniej intuicyjny: umieszczenie szerokich tac, dużych pojemników lub skupiska przedmiotów bezpośrednio pod filtrem nawiewnym blokuje skierowaną w dół kolumnę przepływu powietrza w jej najbardziej krytycznym punkcie. Kiedy tak się dzieje, ochrona pierwszego przejścia urządzenia załamuje się dokładnie w miejscu największego ryzyka dla produktu. Operatorzy, którzy wybierają format pionowy, ponieważ zakładają, że przepływ w dół jest powszechnie bardziej ochronny, a następnie ładują obszar roboczy w taki sam sposób, w jaki ładowaliby stół, często odtwarzają ryzyko zanieczyszczenia, którego próbowali uniknąć. Zgodnie z IEST-RP-CC002, urządzenia z jednokierunkowym przepływem czystego powietrza wymagają, aby ścieżka przepływu powietrza pozostała niezakłócona w celu utrzymania sklasyfikowanej wydajności - obciążenie przestrzeni roboczej, które przerywa tę ścieżkę, podważa charakterystykę urządzenia niezależnie od formatu.

Najbardziej niezawodnym sposobem zastosowania powyższej tabeli jest lista kontrolna technik pracy, a nie tylko porównanie formatów. Każdy wymieniony atrybut ma odpowiadające mu ułożenie dłoni lub dyscyplinę ładowania, które albo zachowują, albo osłabiają ochronę, którą zapewnia wybrany format.

Warunki obciążenia pionowego, które sprzyjają układom typu downflow

Wysokość robocza jest najwyraźniejszym sygnałem dopasowania do formatu pionowego. Ponieważ filtr HEPA jest zamontowany nad powierzchnią roboczą, a nie za nią, wewnętrzna przestrzeń robocza może pomieścić wysoki sprzęt, ułożone w stos pojemniki lub przyrządy o znacznych profilach pionowych bez obciążenia zakłócającego ścieżkę przepływu powietrza. Okapy poziome nie mogą tego zaoferować: każdy element wystarczająco wysoki, aby przechwycić zamiatanie od tyłu do przodu, staje się źródłem zanieczyszczenia dla wszystkiego, co znajduje się za nim.

Obsługa drobnego proszku to drugi warunek, w którym układ pionowy ma wymierną przewagę operacyjną. Przepływ powietrza w dół w połączeniu z przednim skrzydłem zmniejsza tendencję do migracji proszku w kierunku operatora. Jest to kryterium planowania dla zadań obejmujących ważenie lub przenoszenie sypkich proszków, a nie gwarancja wydajności, ale jest wystarczająco spójne, aby traktować je jako dane wejściowe formatu, gdy zadania te są częścią procesu.

Konsekwencją dla obiektu, która najczęściej pozostaje niepotwierdzona, jest prześwit nad głową. Okapy pionowe są wyższymi urządzeniami, a dostęp do filtra montowanego od góry wymaga, aby personel konserwacyjny mógł bezpiecznie dotrzeć do filtra od góry. W obiektach, w których wysokość sufitu jest ograniczona, przewody mediów biegną blisko górnego panelu urządzenia lub sąsiednie urządzenia ograniczają ruch nad głową, wymiana filtra może wymagać zmiany położenia urządzenia lub użycia drabiny w ograniczonej przestrzeni. Nie jest to drobna uwaga - jest to problem z dostępem do konserwacji, który może nie pojawić się przed pierwszą zaplanowaną wymianą filtra, w którym to momencie prace muszą zostać wstrzymane do czasu rozwiązania problemu z dostępem. Potwierdzenie wysokości sufitu, prześwitu nad przeszkodami i procedury konserwacji podczas specyfikacji zapobiega takiemu opóźnieniu.

Obiekty, które planują rozmieszczenie okapów w pionie wyłącznie na podstawie powierzchni podłogi i zapominają o sprawdzeniu dostępu nad głową, stwarzają problem z zaplanowaną konserwacją. Właściwym momentem na potwierdzenie ścieżki dostępu jest czas specyfikacji, a nie pierwszego wezwania serwisu.

Zadania wykonywane na ławce poziomej, które korzystają z funkcji zamiatania od tyłu do przodu

Omiatanie od tyłu do przodu doskonale sprawdza się w określonym i ograniczonym zestawie zadań: płytkiej obsłudze produktów, małych sterylnych przedmiotach i zespołach, w których wszystko na powierzchni roboczej jest na tyle małe, że żaden pojedynczy element nie może przerwać ścieżki przepływu powietrza między powierzchnią filtra a operatorem. W przypadku sterylnego montażu przyrządów, pracy z elektroniką w pomieszczeniach czystych i podobnych zadań, poziomy format zapewnia niezakłócony laminarny przepływ na całej powierzchni roboczej przy niższych turbulencjach niż w przypadku konstrukcji z przepływem w dół, ponieważ powietrze porusza się równolegle do powierzchni, a nie uderza w nią prostopadle. Ten równoległy ruch zmniejsza ponowne porywanie cząstek - szczegół, który ma znaczenie w przypadku przedmiotów wrażliwych na zanieczyszczenia, które nie tolerują narażenia na turbulencje nawet przy niskim stężeniu cząstek.

Ergonomia jest drugorzędną, ale realną zaletą w przypadku długich procedur. Niezakłócony przedni otwór i brak górnej obudowy filtra na poziomie oczu zapewniają operatorom wyraźną linię wzroku i zmniejszają głębokość sięgania wymaganą do większości zadań związanych z małymi przedmiotami. Ta ergonomiczna zaleta znika jednak w momencie, gdy rozmiar sprzętu zmusza operatora do sięgania w głąb przestrzeni roboczej lub pochylania się do przodu w celu umieszczenia przedmiotów w pobliżu tylnej powierzchni filtra. Gdy zadanie wymaga konsekwentnego sięgania, ergonomia formatu poziomego słabnie do tego stopnia, że nie powinna być wykorzystywana jako argument wyboru.

Próg dopasowania/niedopasowania dla formatu poziomego to geometria produktu. Duże próbki lub nieporęczne pojemniki umieszczone na powierzchni roboczej tworzą cień, w którym przepływ powietrza jest zakłócony, a niefiltrowane powietrze może krążyć wokół przeszkody. Ta strefa cienia zanieczyszcza wszystko, co znajduje się za dużym przedmiotem w stosunku do filtra - co w okapie poziomym oznacza wszystko, co znajduje się bliżej operatora. W przypadku zadań, w których małe i duże przedmioty znajdują się na tej samej powierzchni roboczej, jest to warunek dyskwalifikujący, a nie możliwe do opanowania ryzyko.

Jeśli określony proces obejmuje zarówno małe, jak i duże elementy na tej samej powierzchni lub jeśli wielkość próbki zmienia się między seriami, profil ryzyka zanieczyszczenia formatu poziomego należy traktować jako niestabilny. Format, który działa dobrze przy jednym wzorcu obciążenia, może działać słabo przy innym na tym samym stanowisku.

Ograniczenia przestrzenne i użytkowe, które wymuszają późne zmiany formatu

Głębokość pomieszczenia jest ograniczeniem, które najprawdopodobniej spowoduje późną zmianę formatu. Okapy poziome wymagają dodatkowej głębokości, ponieważ filtr HEPA znajduje się z tyłu urządzenia za tacą roboczą, rozszerzając całkowitą powierzchnię poza to, co sugerowałaby sama powierzchnia robocza. W laboratoriach, w których przestrzeń robocza jest zaplanowana zgodnie z dokładnymi wymiarami - co jest powszechnym warunkiem w przypadku modernizacji obiektów i rozbudowy najemców - niedobór głębokości jest wykrywany po zakończeniu zamówienia i zaplanowaniu dostawy. W tym momencie dostępne opcje to niestandardowa konstrukcja z dłuższym czasem realizacji, zmiana formatu na pionowy lub modyfikacja pomieszczenia. Żadne z tych rozwiązań nie jest szybkie ani niedrogie.

Okapy pionowe wymagają mniejszej głębokości dla równoważnego obszaru roboczego, ponieważ filtr i powierzchnia robocza są ułożone w stos, a nie wyrównane od przodu do tyłu. W układach o ograniczonej przestrzeni często staje się to decydującym czynnikiem przy wyborze formatu, niezależnie od tego, która ścieżka przepływu powietrza byłaby preferowana. Warto jednak zauważyć, że wybór formatu pionowego ze względu na przestrzeń nadal wymaga potwierdzenia wysokości sufitu - jest to ograniczenie, które zastępuje jedną kontrolę przestrzenną inną, zamiast eliminować problem.

Dostęp do wymiany filtra jest ograniczeniem użytkowym, które jest najczęściej pomijane podczas specyfikacji. Jednostki poziome zazwyczaj wymagają zmiany położenia jednostki, aby dotrzeć do filtra zamontowanego z tyłu, co oznacza oczyszczenie obszaru za okapem, odłączenie wszelkich połączeń z tyłu i przeniesienie jednostki, która może ważyć kilkaset kilogramów. Obiekty, które umieszczają poziome okapy przy ścianach, w narożnikach lub w miejscach, w których tylna ściana jest niedostępna, odraczają problem serwisowy, który będzie się powtarzał przy każdym cyklu wymiany filtra. Potwierdzenie prześwitu z tyłu podczas specyfikacji - a nie podczas instalacji - jest prostym sprawdzeniem, które zapobiega powtarzającym się opóźnieniom w konserwacji.

W przypadku projektów, w których urządzenia z laminarnym przepływem powietrza są umieszczane obok innych przyrządów do pomieszczeń czystych, można zastosować Jednostka laminarnego przepływu powietrza LAF Strona produktu zawiera informacje na temat konfiguracji i wymiarów, które mogą pomóc we wczesnym planowaniu pomieszczenia przed ustaleniem trasy mediów.

Wymagania dotyczące procesów niebezpiecznych, które wykraczają poza wybór okapu laminarnego

Okapy z przepływem laminarnym - poziome lub pionowe - są urządzeniami chroniącymi produkt. Zostały one zaprojektowane do dostarczania przefiltrowanego, jednokierunkowego powietrza nad powierzchnię roboczą w celu ochrony obsługiwanych produktów przed zanieczyszczeniem cząstkami stałymi z otoczenia. Nie są one przeznaczone do zatrzymywania aerozoli, oparów chemicznych lub ochrony operatorów przed tym, co jest generowane na powierzchni roboczej. Nie jest to ograniczenie wydajności, które można zrównoważyć prędkością przepływu powietrza lub wydajnością filtra; jest to podstawowa granica projektowa, która sprawia, że porównanie w poziomie i w pionie nie ma znaczenia, gdy proces obejmuje niebezpieczne aerozole, zakaźne próbki biologiczne lub jakikolwiek czynnik, w przypadku którego należy kontrolować narażenie operatora na wdychanie.

Hodowla komórek ssaków i praca z zakaźnymi materiałami biologicznymi to najczęstsze niewłaściwe zastosowania. Oba wymagają jednoczesnej ochrony personelu, produktu i środowiska. Szafa bezpieczeństwa biologicznego klasy II zapewnia wszystkie trzy. Okap laminarny - niezależnie od kierunku przepływu powietrza - zapewnia jedynie ochronę produktu, a jego użycie w tych procesach stwarza bezpośrednie ryzyko narażenia operatora i naruszenie zgodności z przepisami. Norma ISO 14644-7:2004 odnosi się do projektowania i wydajności urządzeń separacyjnych dla środowisk pomieszczeń czystych, ale zakres normy nie obejmuje ochrony biologicznej; określanie okapu laminarnego na podstawie jego klasyfikacji pomieszczeń czystych, gdy rzeczywistą potrzebą jest ochrona biologiczna, jest błędem kategorii, którego nie mogą rozwiązać żadne dane dotyczące wydajności.

Praktyczną konsekwencją jest to, że po zidentyfikowaniu niebezpiecznych aerozoli lub obaw związanych z narażeniem operatora w procesie, porównanie formatów kończy się. Nie chodzi już o to, który typ wyciągu laminarnego wybrać - chodzi o to, które urządzenie hermetyzujące jest odpowiednie i z kim należy się skonsultować przed sfinalizowaniem specyfikacji. Na tym etapie właściwymi decydentami są specjaliści ds. bezpieczeństwa biologicznego oraz personel ds. ochrony środowiska i bezpieczeństwa, a nie zespoły ds. zakupów sprzętu pracujące na podstawie listy produktów okapów laminarnych.

Powyższa tabela powinna funkcjonować jako kontrola stop-and-refer podczas przeglądu specyfikacji. Jeśli jakikolwiek wiersz w kolumnie dotyczącej procesu opisuje rzeczywiste zastosowanie, proces wyboru okapu laminarnego powinien zostać wstrzymany, a nie kontynuowany z dodatkowymi porównaniami formatów.

Decyzja o formacie, która ma największe znaczenie, jest podejmowana przed rozpoczęciem porównywania ścieżek przepływu powietrza: potwierdzenie statusu zagrożenia, potwierdzenie wymiarów pomieszczenia, w tym głębokości podłogi i wysokości sufitu, oraz potwierdzenie dostępu do konserwacji dla dowolnego rozważanego formatu. Te trzy kontrole, rozwiązane na wczesnym etapie, zapobiegają większości opisanych tutaj awarii specyfikacji na późnym etapie. Porównanie w poziomie i w pionie jest naprawdę przydatne, ale dopiero po potwierdzeniu tych warunków wstępnych.

W przypadku procesów, które należą do kategorii okapów laminarnych - zadań innych niż niebezpieczne, odpowiednich do pomieszczeń czystych - decydującymi czynnikami są geometria produktu i ograniczenia pomieszczenia, a nie kierunek przepływu powietrza jako domyślna preferencja bezpieczeństwa. Płytkie, małe zadania w pomieszczeniach o odpowiedniej głębokości sprzyjają formatowi poziomemu; wysokie ładunki i kompaktowe przestrzenie sprzyjają formatowi pionowemu. Każdy z tych formatów może być mniej wydajny, jeśli zostanie nieprawidłowo załadowany lub zainstalowany bez sprawdzenia wymagań dotyczących dostępu. Przed sfinalizowaniem wyboru sprzętu należy potwierdzić wzór obciążenia powierzchni roboczej w stosunku do ścieżki przepływu powietrza, zweryfikować dostęp do filtra zarówno w pozycji instalacyjnej, jak i w okresie międzyobsługowym, a także ustalić, czy jakiekolwiek przyszłe zmiany w procesie mogą wprowadzić materiały, które całkowicie przesuną specyfikację poza kategorię okapów laminarnych.

Często zadawane pytania

P: Co się stanie, jeśli okaże się, że głębokość pomieszczenia jest zbyt mała dla okapu poziomego po zakończeniu zamówienia?
Opcje w tym momencie to niestandardowa konstrukcja z dłuższym czasem realizacji, zmiana pełnego formatu na pionowy lub modyfikacja pomieszczenia - żadna z nich nie jest szybka ani niedroga. Okapy pionowe umieszczają filtr nad powierzchnią roboczą, a nie za nią, więc wymagają mniejszej głębokości podłogi dla równoważnego obszaru roboczego. Jeśli głębokość jest graniczna podczas specyfikacji, należy potwierdzić pełną zainstalowaną powierzchnię jednostki poziomej - w tym tylną obudowę filtra - w stosunku do rzeczywistej dostępnej głębokości stołu przed wydaniem zamówienia, a nie po zaplanowaniu dostawy.

P: Jeśli proces obecnie wykorzystuje materiały nie stwarzające zagrożenia, ale przyszłe serie mogą wprowadzać próbki biologiczne lub zakaźne, czy taka możliwość powinna zmienić wybrany obecnie format?
O: Tak - przyszła zmienność procesu jest uzasadnionym elementem specyfikacji, który należy ocenić przed sfinalizowaniem formatu. Okap laminarny nie może być zmodyfikowany w terenie do urządzenia hermetyzującego, więc jeśli istnieje realna szansa, że proces rozszerzy się na materiały wymagające ochrony personelu lub środowiska, określenie szafy bezpieczeństwa biologicznego klasy II teraz pozwala uniknąć późniejszej pełnej wymiany sprzętu. Pytanie, na które należy odpowiedzieć, to nie tylko to, co jest obecnie obsługiwane, ale także to, czy granica procesu jest stabilna w oczekiwanym okresie użytkowania sprzętu.

P: Czy okap pionowy jest zawsze bezpieczniejszym domyślnym wyborem do zadań innych niż niebezpieczne, nawet jeśli ładunki produktów są małe i płytkie?
Nie automatycznie. Format pionowy może w rzeczywistości być gorszy od poziomego w przypadku płytkich zadań z małymi przedmiotami, jeśli przestrzeń robocza jest załadowana nieprawidłowo. Szerokie tace lub zgrupowane przedmioty umieszczone bezpośrednio pod zamontowanym na suficie filtrem nawiewnym blokują skierowaną w dół kolumnę przepływu powietrza w jej najbardziej krytycznym punkcie, zmniejszając ochronę pierwszego przejścia tam, gdzie ryzyko związane z produktem jest największe. W przypadku płytkiej obsługi produktów w środowiskach klasy czystej, poziome omiatanie od tyłu do przodu zapewnia niższe turbulencje i niezakłóconą ścieżkę przepływu powietrza - zalety, które znikają w formacie pionowym w momencie, gdy nawyki załadunku z pracy na otwartym stole są przenoszone do okapu bez regulacji.

P: Jak ergonomiczna obudowa dla formatu poziomego wytrzymuje pełną zmianę w porównaniu do formatu pionowego?
O: Dobrze sprawdza się w przypadku zadań z małymi przedmiotami, ale szybko się psuje, gdy rozmiar przedmiotu lub głębokość przestrzeni roboczej wymusza wielokrotne głębokie sięganie lub pochylanie się do przodu. Przezroczysty przedni otwór i niezakłócona linia wzroku w poziomym kapturze zmniejszają zmęczenie podczas długich procedur obejmujących małe instrumenty lub zespoły. Jeśli jednak zadanie wymaga umieszczenia przedmiotów w pobliżu tylnej powierzchni filtra lub obsługi przedmiotów na tyle dużych, że wymagają niewygodnych kątów zasięgu, korzyści ergonomiczne ulegają odwróceniu - a te same duże przedmioty, które powodują zmęczenie operatora, przerywają również ścieżkę przepływu powietrza, zwiększając ryzyko zanieczyszczenia oprócz obciążenia fizycznego.

P: Po zawężeniu formatu do poziomego lub pionowego, jaki jest następny krok przed sfinalizowaniem specyfikacji?
O: Należy zweryfikować dostęp do wymiany filtra dla dokładnej pozycji instalacji, a nie tylko ogólne wymagania serwisowe urządzenia. W przypadku okapów poziomych oznacza to potwierdzenie, że tylna ściana urządzenia może być w pełni oczyszczona - w tym odłączenie wszelkich połączeń mediów - w okresach serwisowych, a nie tylko przy pierwszej instalacji. W przypadku okapów pionowych oznacza to potwierdzenie wysokości sufitu i prześwitu nad przeszkodami przed umieszczeniem urządzenia. Obie kontrole są proste do wykonania podczas specyfikacji i obie są konsekwentnie odkładane do czasu instalacji, gdzie ich rozwiązanie staje się opóźnieniem, a nie krokiem planowania.